14/8/2016 Manyatta

14/8/2016 Manyatta
We starten vandaag rustig op. Uitslapen, ontbijten, wat lezen, nog even na het dorpje om wat souvenirs te kopen wat knutselen aan de auto door Frank en rond 15:30 staat er een gids voor onze neus. We gaan met onze auto naar de grootste manyatta van Oost Afrika: Nakapellimoru. Een manyatta is oorspronkelijk afrikaans dorp (kraal?), een cirkel met een aantal houten hutten, met een stevige omheining. In een manyatta woont 1 familie, dwz 1 man met zijn vrouwen (kunnen er meer zijn) en een heleboel kinderen. Het bijzondere van Nakapellimoru is dat dit een enorme verzameling is van manyatta's bij elkaar. Het is eigenlijk een stad die opgebouwd is uit een groot aantal kleinere familie manyatta's. In totaal wonen hier meer dan 20.000 mensen. Normaal zijn deze woningen verder over een regio verspreid, maar hier zijn ze samen geclusterd ivm de veiligheid. In het verleden zijn hier regelmatig conflicten geweest met buurstammen, vooral vanwege veediefstal. Tot een paar jaar geleden was dit hierdoor een erg gevaarlijke regio, waar bijna iedere volwassene met een Kalashnikov rondliep. Gelukkig is dat nu niet meer zo, de stammen zijn ontwapend en nu is het een hele gastvrije, veilige omgeving.
We gaan met een gids eerst een berg in de buurt op, waarvandaan je heel mooi de regio kan bekijken en ervaren hoe groot deze manyatta is. Daarna gaan we naar een van deze woning-groepen, om deze van binnen te bekijken. En wij zijn hier wederom de enige toeristen. Van ons worden minstens evenveel foto's gemaakt als wat wij van hen maken. Waar we ook lopen, we hebben een enorme horde kinderen om ons heen. Als je de foto's laat zien, die je net gemaakt hebt, liggen ze in een deuk. Het is een volledig oorspronkelijk afrikaans dorp, iedereen loopt in traditionele kleding, prachtige sieraden om en gelukkig hebben ze er geen problemen mee als je foto's wil maken. Geen winkels voor souvenirs, het is duidelijk een oorspronkelijk woon dorp, waar geen toeristen komen, Wanneer je een huis binnen wil gaan, dan moet je bijna gaan liggen, zo laag/klein/smal is de doorgang. Ook dit is voor de veiligheid, niemand kan zo snel een huis binnenkomen. Uitgebreid rond kunnen kijken, foto's maken, met handen voeten proberen om de mensen te communiceren en dan weer richting Kotido.
Besloten om makkelijk te doen met eten, aangezien het al bijna donker is. Restaurants zijn er niet (tenminste niet waar je als westerling wil gaan eten). Besloten om een rolex (naam komt van roll en egg) te halen, die worden altijd vers gemaakt en krijg je kokend heet mee. En ze zijn heerlijk.